decatroacatro

Falta pouco....

2008-11-26T11:41:00.002+01:00

Se levo semanas sen actualizar débese, en gran parte a isto. Así que xa sabedes, estade pendentes e cando saia, todos ao kiosko e a conectarse á web!

Me encanta, me encanta, me encanta...

2008-07-18T19:52:00.002+02:00

Santiago(é)tapas (IV)

2008-07-08T19:51:00.006+02:00

Hotel Gastronómico Tránsito dos Gramáticos (Tránsito dos Gramáticos, 1)

Un dos primeiros puntos positivos deste local é que che avisan dos prezos antes de servir, boa idea porque custan 3€. Aínda así, hai que dicir que (casi) valen ese precio, porque son pratos contundentes.

-Bacallao en farangullas con pisto e alioli gratinado

Foi unha tapa moi rica, contundente e quentiña, cunhas migas moi saborosas e un pisto moi xeitoso. Pouco máis teño que dicir, só que tardaron un pouquechiño en servirnos pero valeu a pena. Levou un 3.

-Milfollas de cabaciña con crema de cabrales

Tan boa ou incluso mellor que a anterior, e iso que a min non me gusta a cabaciña e cousas similares, pero este queixo encántame! Ademais, tiña unhs cachiños de tomate cunha salsiña que lle daba o toque perfecto. Para min é unha tapiña fría ideal para esta época estival e por iso creo que merece un 4!

Santiago(é)tapas (III)

2008-07-07T19:04:00.007+02:00

Despois dunha inesperada presencia mediática, aquí chega a terceira entrega do roteiro gastronómico.

Lizarrán (Rúa das Orfas, 25)

Até agora falei de dous locais da Ruta Praza Roxa, pero hoxe fálovos dun da Ruta Cervantes, o outro roteiro que escollimos realizar por que son só 7 locais e nos parecía a máis fácil de abarcar. Para empezar hai que dicir que Lizarrán é unha coñecida franquicia que ofrece 'pintxos vascos' á que nunca fun porque me dixeran que era moi cara, algo que tralo meu paso por alí non comparto porque os pintxos custan a 1.1€ ou 1.35€ e con tres ou catro xa ceas. O problema é se eres comedorciño ou ese día vas con fame...

Pois alá imos co análise das tres tapas que ofrecen, todas elas a 1.35€

-Máscara de Santiago

Dende o meu punto de vista, trátase dunha tapa sinxela e pouco arriscada. Como local especializado nos pintxos, pensei que ían ofrecernos petiscos máis elaborados e chamativos, pero neste caso trátase só dun trozo de pan cunha loncha de salmón e un pouco de queixo. A nota divertida póñena cunha cariña :) que debuxan enriba do salmón cuns cachiños pequenos de aceituna ou algo así. Nestes intres non me lembro ben da nota que lle puxemos pero creo que foi un 2.

-Marmelo con flor de queixo de San Simón, tella de queixo Palo Santo e culís de amorodo

Fer ten a teoría de que esta tapa esta creada para optar ao Premio do Xurado 'Tapa Tradicional' xa que nela se aposta por produtos galegos como os queixos. Dende o meu punto de vista é unha tapa que non está mal, pero como xa dixen, falta orixinalidade. Ademais, paréceme que leva demasiado marmelo, aínda que iso é cuestión de gustos. Creo que levou un 2 ou 3 (quizais un 3 por presións de Fer, porque para min era un 2).

-Músico

Esta última tapa sorprendeunos de xeito inesperado. Cando a vimos, pensamos que era un trozo de pan con nata montada con trociños de avelá, améndoa e chocolatiño liquido. Pero, cando a probamos resultou ser queixo en vez de nata. A idea é orixinal, o que pasa é que levaba moita cantidade de queixo, o que ocultou o sabor da avelá e a améndoa.

Santiago(é)tapas (II)

2008-07-06T20:04:00.004+02:00

Aquí está a segunda entrega do percorrido gastronómico.

Barrigola (Avenida de Ferrol, 54)

Para empezar, hai que dicir que queda un pouco a desmán, agás para os que vivan por esa zona. Para o resto, non é habitual ir até esta zona onde só hai edificios de vivendas e escasos comercios. Ademais, unha vez dentro tamén empezou negativamente a nosa estancia no local, xa que os camareiros fixeron algo que eu odio: como filla de taberneiros, sempre me ensinaron que cando entren clientes no bar, hai que deixar de facer esas cousas que se fan nos momentos libres (como colocar mercancía ou louza, encher as neveiras ou poñer unha lavada do lavavasos) e atender o cliente. E estes camareiros, tardaron un rato en servir. Con todo, esta parte negativa compensouse despois, xa que, para empezar, mentres esperabamos polas tapas do concurso, servíronnos unha para ir facendo tempo. Estivo ben, porque era un bo puñado de patacas fritidas con cadanseu cachiño de polo. E despois, viñeron as tapas...

-Migas do moreniño

Tanto esta como a seguinte tapa son moi abundantes e incluso unha soa persoa pode cear só con iso. O erro desta tapa é que as migas se facían moi aceitosas e ademais viñan acompañadas cuns cachelos que non pegaban moitos, xa que son moitos hidratos de carbono xuntos. Orixinal o feito de que as migas fosen de pan de millo e tivesen un pouco de queixo por riba pero, como xa dixen, facíanse cansinas. E levou un 2.

-Manuela e a súa cea

Para empezar, o seu nome xa é orixinal. É un prato, como xa dixen, moi abundante composto por unhas patacas moi ricas e un ovo frito no seu punto. E viña con pan para mollar! Non me lembro moi ben, pero creo que lle puxen un 3.

Santiago(é)tapas

2008-07-05T20:29:00.007+02:00

Como xa avanzou Fer no seu blog, tamén me vou encargar de amosar aquí as miñas opinións sobre os petiscos que estamos a probar estos días grazas ao concuso Santiago(é)tapas. Se Fer empezou cun local que nos gustou moito, eu empezo por un que nos decepcionou un pouco.

Central Perk (Rúa Nova de Abaixo, 9)

-Esencia de pementos de Padrón

Pareceunos escasa, porque simplemente é un chupito con escuma. Ademais, o sabor do pemento de Padrón non é moi entusiasmante en este formato. Puxémoslle un 2. Igual merecería un 1, pero era o primeiro que puntuamos. Custa 1€.

-2015 Cocido galego

Esta estivo un pouco mellor, polo que lle puxemos un 3. Ten os ingredentes básicos do cocido (orella, pataca, carne...) pero servido un pouco frío, aínda que o compensou por ser unha tapa abundante. Custa 1'5€.

2008-07-03T17:53:00.001+02:00

Dende o último post, vacineime de febre amarela e hepatite, collín 5 avións enlazando Santiago-Madrid-Río de Janeiro-Salvador de Bahía-Madrid-Santiago, cagueime en Varig, Air Europa e Iberia (e o overbooking), comín comida xaponesa e frapuccinos (coa variante brasileira de 'Capuccino Shake') ata reventar, collín un pouco de cor nas praias de Ipanema e Copacabana, teoricei sobre a posibilidade de poñer o Corcobado no Pao de Açucar, coñecín ao californiano máis guapo e máis falangueiro do mundo... E a volta aínda me deu tempo a ver (por fin) 'Sexo en NY' e a cumprir (hai dous días) os 23. Agora estou co reto de completar unha das rutas to Santiago (é) tapas. A ver se en breves fago un post para comentar os petiscos (por agora gaña Tapería Castelao…) e outro para desenvolver unha teoría que falei con Fer…

Kara.o.ke

2008-05-23T15:52:00.006+02:00

Aínda que el non o crea, si que ten fans e eu son unha delas... E xa levantei envexas por falar con el... Foi unha das entrevistas que máis ilusión me fixo na miña vida, así que xa sabedes todos: a escoitalo! Por certo, que non lle dixen que somos case veciños (a miña nai xa me preguntou como se chamaba para averiguar quen era...) pero un día asaltareino pola rúa e direillo (a tamén lle preguntarei que opina de que nos concertos lle berren "paquentoncio!!", en referencia, non á súa calidade musical, senón a certa parte do seu corpo...).

(A foto collinlla a Ghanito, que me molou...)

Sex in the city

2008-05-13T16:57:00.006+02:00

Non podo esperar dúas semanas e media... Xa sei que isto é super-frívolo e que moitos poden pensar que é unha peli peor que '27 vestidos' ou 'Planes de boda', pero é que Sex in the City encántame! Si, fala de rolletes, moda e cousas dese estilo, pero enganchoume de tal xeito que con ver só o trailer xa me emocionei pensando en cando a vexa dentro duns días nos cines. Que pena que V. e R. estean lonxe e non poida ir vela con elas ao cine pero, chicas, xa sabedes que o día 30 hai cita.NOTA: imprescindíbel, tacóns e bolso-carterita...

Candal for president

2008-05-09T19:29:00.003+02:00

Despois de pasar dous días e medio na cama coa peor gripe da miña vida, este homiño arrancoume a primeira gargallada, facéndome olvidar por uns minutos a febre, a dor de cabeza, os mocos... Grazas, Candal, por frases como estas: "Villamartín quiere la gelescola", "la conselleira de la Vivienda", "la Feján" ou "todo lo que signifique Quintana, debemos apoyarlo todos".

Rumbo a Río! (II)

2008-04-14T21:21:00.002+02:00

Cando xa estaba toda relaxada porque dende a compañía me confirmaron que todo o referente ao meu voo estaba ben, chámannos dende Brasil (a nosa amiga, non a empresa) para informarnos de que esa "maravillosa" compañía de voos decidiu suspender as súas liñas con México, Madrid e París a partir de maio. E despois dunhas horas de nervos pensando que se ían quedar os brasileiros esos con case 500 euros do meu peto, consigo contactar e, moi amablemente, indicanme os pasos para anular o billete. Finalmente, voaremos con Air Europa, só por 60 euros máis. Espero que non haxa máis problemas e que en xuño poidamos ir... Rumbo a Río!

(O sábado houbo cea de Chuceiros na Coruña. Teño que dicir que para min son iguais as especias da comida que probei en Túñez, no restaurante tailandés que hai en Santiago e no sefardí da Coruña. A esperiencia blogogastronómica non estivo mal. Para min foi o típico restaurante ao que vas por probar unha comida nova pero ao que non volvería. Polo menos, até dentro dun ano, cando olvide o cheiro desas especies que me fixeron estar media semana sen comer en Túnez (agás patatillas de bolsa, que sabían "normal")

Ken Lee

2008-04-08T09:29:00.004+02:00

Normalmente, cando sae Miki Nadal en 'Se lo que hicisteis...' cambio de canle porque xa se me fan aburridos os seus videos, pero o outro día puxen en LaSexta un ratiño e cuadrou que vin este video e dende entón son superfan de Valentina e non podo parar de cantar o "Ken Lee" a todas horas: no coche, no choio, na casa... Disfrutade deste "chorro de voz"! I ken leeeeeeeeee, dulibo dibu dauchooooo, I ken leeeeeeeeeeee...

Rumbo a Río!

2008-04-06T22:06:00.003+02:00

Xa están os billetes comprados, alá imos, rumbo a Río!

... e a broma colou

2008-04-04T13:19:00.004+02:00

Nunca pensei que alguén puidese crer que era realmente de verdade. Primeiro, chaman do concello de Lalín e agora descubro isto no LV... Que guays que somos que sabemos en exclusiva a noticia!

O meme dos agasallos

2008-03-24T19:11:00.003+01:00

Fer invitoume a facer un meme cos peores agasallos que recibín na miña vida, así que aí vai:

1. Nas primeiras comunións temos un gran filón: Sempre odiarei eses horribles marcos de prata para as fotos, así como esas horripilantes pulseiriñas de ouro con pedriñas ou cunha plaquiña coa data.

2. E o segundo gran filón son os agasallos que nos facía a miña avoa cando vai por aí de excursión, e digo "facía" porque ante o pouco éxito dos seus regalos decidiu que a partir de agora só nos da diñeiro ou nos trae algo da comida típica do lugar. Entre eses agasallos horribles dos viaxes da miña avoa atópase unha camiseta horrorosa con lentejuelas en color malva e que por riba dixo que lles costará 50 euros nunha 'boutique'.

Noutra ocasión tamén nos trouxo a miña irmá máis a min uns pendentes que consistían nunhas especies de boliñas de cristal pero con 100 caras diferentes o que provocaba grandes destellos de cores que se vían a quilómetros. A miña irmá puxoos un día por facer a pelota, pero eu negueime.

Pero sen dúbida, o "mellor" agasallo pruduciuse cando a miña avoa foi de excursión a Cantabria, e fixeron unha visita a San Vicente de la Barquera, vila natal de David Bustamante. E como non podía ser doutro xeito, a miña avoa comprounos a miñá irmá e a min candasúa camiseta e pañoleta coa cara de Bustamente e co lema "Mi música es tu voz". A miña irmá aínda tivo valor para poñer a camisola para durmir, pero eu non puiden. O mellor de todo é que ante a nosa cara de incredulidade a nosa avoa díxonos: "Eu compreinas porque todo o mundo as levava para as netas".

E bueno, non lle vou pasar o meme a ninguén porque creo que xa está todo dios invitado.

O debate

2008-02-28T00:09:00.003+01:00

Actualizo dende o Hotel San Francisco. Hoxe foi unha noite de non parar, de correr para sacar fotos no plató, de actualizar cada poucos minutos a web conforme ía avanzando o debate, de correr polas escaleiras e corredores para recoller declaracións... En definitiva, foi unha noite estresante (tiven que aguantar a gravadora diante de Ansede, case de rodillas cunha cámara de video apoiada na miña cabeza) pero moi interesante. E é que como dixo, Alfonso Hermida, foi histórico!

De caravana

2008-02-25T13:02:00.002+01:00

Na medianoite do xoves os partidos celebraron a pegada de carteis e dende ese momento foi un "non-parar". En tres días, estiven en Vigo, Monforte, Foz, Carballo, Bueu e A Estrada e xa non lembrou en que momento estiven en cada sitio, nin os nomes dos teatros ou salas onde foron os mitins. Levo tres días seguindo a Quintana e aínda quedan moitos máis, sen parar, fáltannos os mitins das sete cidades e os de Vilagarcía , Ponteareas... E se hoxe podo perder un momento en escribir isto é porque esta mañá témola libre, "grazas" a que o médico recomendoulle a Quintana descansar un pouco tras o accidente de tráfico do sábado pola mañá. Non lle pasou nada grave, pero coxea un pouco o home.

Dixéranme que isto era cansado pero moi divertido. E é certo. E, por riba, está sendo entretido porque, agás onte pola noite, Quintana esta dando un titular novo en cada mitin, o que fai que escribir as crónicas non se faga un rollo dicindo todo o rato que se queren ser máis decisivos e ter forza en Madrid. Ademais, sorprendeume positivamente Paz Abraira, mentras que Jorquera e Olaia son máis sosos. A ver que tal Iago Tabarés cando nos toque mitin na provincia de Ourense.

(A foto saqueina no mitin de onte na Estrada. Menos mal que gardo tras cada mitin as imaxes nunha carpeta co nome da vila, senón xa non sabería nin cando nin onde a saquei...)

Ermitas Valencia

2008-02-09T20:01:00.000+01:00

"Ermitas Valencia, Solamente quiero decir que me ha gustado mucho tu nombre, aunque me ha chocado un poco, no lo había oído nunca.
Saludos desde Valencia. Amparo."

Que deixen un comentario como este no xornal, fai que mereza a pena estar un sábado traballando toda aburrida, ante a ausencia de noticias. O mellor de todo é que a noticia é de xullo! Seguro que a tal Amparo se puxo a buscar en Google información sobre ermitas de Valencia e chegou a isto...

P.D.: Rectifico. O mellor de todo é que a tía ten unha web na que fala de trens escrita en Comic Sans!

Canon EOS 400D (II)

2008-01-29T18:02:00.000+01:00

A miña Canon EOS 400D xa chegou. Onte, aproveitando que era o cumple da miña nai, collín o coche e fun ata Pontevedra para levarlle o agasallo e coller a miña cámara, xa que os de Pixmañía dicían que chegaba onte. O tipo de Seur escarallouse da risa cando me viu aparecer dicindo "O meu paquete!!!". Cando o abrín dábame tanto medo estropeala que esperei a que viñese o meu irmán para poñerlle o obxectivo pero logo xa me animei e funlle sacando unhas fotos a miña nai e á miña avoa e xa pola noite, en Santiago, saqueille fotos á Fer, Sheamais, á estantería, á tele, á fiestra, á lámpara, ao chan, á mesa...

Ao principio usei o "modo automático", pero a ver se agora que xa teño as instruccións en castelán (comprar por internet fai que só veñan en italiano, francés e... alemán!) a ver se me cosco de que van todos os botóns e comezo a facer os meus pinitos...

Por certo, onte cumprise o 78º aniversario do pasamento de Manuel Antonio e que dor sentín nos oídos cando escoitei na RG unhas adaptacións musicais dos seus poemas feitas por uns "artistas"...

P.D.: Lin nunha web que o meu blog ten moito "Buzz". Alguén pode explicarme que é iso?

Canon EOS 400D

2008-01-20T18:15:00.001+01:00

Levo semanas pensando en comprar unha cámara de fotos, unha réflex dixital. Realmente xa quería facelo hai meses, pero agora que teño un soldo decente e diñeiro aforrado decidínme a facer esta gran inversión (só con dicir que o outro día cando entrei a informarme nunha tenda saín co estómago revolto ao ver os prezos...).

Xa puxen os meus ollos no modelo da foto, pero aínda teño que agardar a consultalo cos meus asesores e a que o meu irmán me presente os presupostos das ofertas qu está mirando en Rebelio e Pixmanía (por certo, alguén pode asegurarme que non vou ter ningún problema se a merco por Internet?). Bueno, agora so pido que se pasa por aquí algún experto no tema que me asesore, aínda que non creo que me sirva de moito que uns me digan que Olympus moi ben e outros que moi mal, ou que Nikon é unha caca ou que está moi ben...

Quin

2008-01-19T20:00:00.000+01:00

Normalmente faise incómodo ir co veciño no ascensor, pero nunca pensei en compartir a experiencia de baixar dúas plantas con el... Por certo, aínda que teña cara de osiño, encantoume descubrir a boa percha que ten o noso vicepresidente...

Sogros e mozos invisibles con pan de manteca

2007-12-30T20:06:00.000+01:00

Eu pensaba que a día de hoxe, no 2007 (a poucas horas do 2008) non podía existir xente dese tipo. Pero si, aínda quedan pais que tratan de “amañar un matrimonio”. Resulta que un señor que vén moito pola miña casa, polo bar, viu á miña irmá traballando alí e debeu pensar “que rapaza máis xeitosa, como axuda aos pais na taberna, como traballa!” e pensou que podería ser a moza ideal para o seu fillo, que se puxo a estudar intensivamente para as oposicións a Policía Local e a moza colleu e liouse con outro (esa e a conclusión que saco eu da historia que lle contou o señor este á miña nai) e deixáronse.

Dende aquela, o señor, que traballa nunha panadería, trata de “conquistar” á miña irmá para o seu fillo e tráelle de vez en cando algún boliño ou algún pan especial. O mellor de todo foi o día de Noiteboa, que trouxo un mundial de pan de manteca e estaba boísimo!

Papa Noel trouxome isto...

2007-12-25T12:01:00.000+01:00

...e a ver se me dou amañado, porque creo que eu non estou preparada para tanta tecnoloxía... Ademais, vaime dar palo sacar o mini-boli cando teña que escribir un sms en público, porque a xente vai pensar que vou en plan empresaria "proféxional"! E a outra miña gran preocupación é darlle a calquera botón e que se me contecte el só a internet e que estean a cobrar sen decatarme! Bueno, vou ver se aprendo a poñelo en modo silencio...

Pasteliños!

2007-12-21T19:42:00.000+01:00

Dende que estou aquí, sempre me toca apandar cando veñen os mensaxeiros, os repartidores, o técnico da alarma, o do interné... Pero hoxe tiven a miña recompensa! En menos dunha hora marcho cunha bandexiña de pasteis para a cea de Nadal!

2007-12-16T17:35:00.000+01:00

Ultimamente penso en que lle vou cambiar o deseño a isto, e que teño que actualizar porque non queda bonito levar case un mes coa foto de Berto no último post do blog, pero logo ao final nunca fago nada... (Será porque xa paso todo o día diante do ordenador?) Pero este blog tamén pode ter utilidades como pedir consello para un agasallo de amigo "invisíbel" (teño que practicar que logo no choio non me sae...). Como non podo dar datos da persoa, porque todos os que participan, máis ou menos, len este blog, pido ideas, así en xeral... E se a alguén se lle ocurre tamén que deseño lle podo poñer a esto, acepto ideas!

Berto

2007-11-26T19:49:00.001+01:00

"Me encanta. Y cuando digo que un chico me encanta, es que me encanta"

Xornalistinha cambia de choio

2007-11-26T13:08:00.000+01:00

Venres, 2 de novembro 2007 - Xorna apúntase no paro, dous días despois de rematar as últimas prácticas da facultade na RG. Xorna comeza a enviar currículos a todo dios.
Martes, 13 de novembro 2007 - Xorna fala por teléfono co director de AGN e queda para unha entrevista para unha Feuga o xoves.
Mércores, 14 de novembro 2007 - Xorna acude ó I Foro de Emprego da USC e reparte curriculos a esgalla. No medio, chama o director de AGN e adianta a entrevista para esa tarde. Ás catro da tarde chaman a Xorna para unha entrevista co director do Seminario Galego de Educación para a Paz. Ás seis da tarde, na entrevista co director de AGN, collen a Xorna cunha Feuga.
Xoves, 15 de novembro 2007 - Xorna amaña todos os papeis e comeza cunha Feuga en AGN. Fala co director do Seminario Galego de Educación para a Paz por teléfono e deciden suspender a entrevista (a oferta non era mellor).
Venres, 16 de novembro 2007 - Xorna recibe unha chamada. Ten unha entrevista para o vindeiro luns para traballar en GZNación.
Luns, 19 de novembro 2007 - Xorna recibe outra chamada. A entrevista aplazase un día porque o entrevistador está moi ocupado. Xorna recibe unha chamada da sempre elegante Domenech, quen lle ofrece unha Feuga na RG. Dille que non.
Martes, 20 de novembro 2007 - Xorna vai á entrevista para GZNación. O entrevistador dalle a entender que a van contratar pero non o din claramente. Dille que espere a chamada do xerente (ou algo así).
Xoves, 22 de novembro 2007 -Xorna recibe a chamada do xerente. Quedan para o día seguinte.
Venres, 23 de novembro 2007 - Xorna fala co xerente. Xa é definitivo. Contratada para GZNación. Ó saír da entrevista, Xorna ten outra chamada. É dunha empresa de software ou algo así que estaba no Foro de Emprego da USC, Coritel. Din que se quere ir a uns procesos de selección de persoal en Madrid. Dilles que non.

Comprenderedes que con tanto axetreo leve sen escribir aquí tantos días... Nunca na vida pensei que ía vivir un proceso semellante e ter a oportunidade de ir por aí rexeitando choios. A verdade é que estiven uns días co ego subido. Non esta mal, por unha vez na vida....

Xornalistinha xa non esta no paro

2007-11-14T23:23:00.000+01:00

Foron só dúas semanas no paro, pero parecéronme dous meses. O bo deste "descanso" é que puiden ir coñecer Bilbao, visitar a Oko, namorar dos pintxos e corroborar a teoría de que en Euskadi nos levan 40 anos de adianto.
Pois si, volvo alí. Seis meses e medio despois volvo cunha destas míticas bolsas. E entre os meus cometidos está actualizar a mítica Galicia Gastronómica!! Xa vos irei contando...

Xornalistinha está no paro

2007-10-31T17:50:00.000+01:00

Acabaronse estos seis meses na RG, nos que aprendín moito e nos que o pasei xenial. Si, o xefe deume as gracias e díxome que fixera moi bo traballo. E que estaba moi ben iso de quedar entre os 10 primeiros da proba de onte para un contrato en prácticas, cando se presentaron unhas 40 persoas. E que quedo nas famosas listas para cando haxa feugas ou sustitucións. Pero estou triste, moi triste... E deume pena despedirme de xente como Rosana, Nuria, Sonia...
Pero bueno, xa imprimín decenas de copias do meu curriculum, encargei unhas 40 fotos carné e comprei outros tantos sobres. De tódolos xeitos, se algúen precisa dun xornalista, escríbede a este mail: xornalistinha@gmail.com. Como podedes ver mais abaixo, fixen unha morea de prácticas e ademais manéxome decentemente cos ordenadores, falo castelán e galego, estudio 4º de Inglés na EOI e aínda me lembro do francés do instituto. E, por suposto, entendo o portugués perfectamente. Ademais, teño permiso de conducir B-1, vehículo propio e disponibilidade para viaxar. E estou a "completar a miña formación", xa que me matriculei en Ciencias Políticas. Ale, a contratarme!

Xullo-Setembro 2005 – Prácticas na delegación de Pontevedra do Faro de Vigo, sección Deportes

Xullo-Setembro 2006 - Prácticas na delegación de Pontevedra do Faro de Vigo (información municipal, cultural, social…)

Novembro 2006 – Abril 2007 - Prácticas na Axencia Galega de Noticias en Santiago (información cultural, medioambiental, política, sindical…)

Maio 2007- Colaboración con Radio Arzúa na cobertura da xornada electoral do 27-M. Retransmisións en directo dende unha mesa electoral

Maio - Outubro 2007- Prácticas na Radio Galega, sección Informativos

Avoa republicana

2007-09-23T23:52:00.000+02:00

Hoxe ó mediodía, cando rematabamos de comer, estaban a botar en Antena 3 unha nova sobre os rapaces que queimaron unhas fotos do rei en Girona. Entón, a miña avoa comezou a botar este discurso: "Debían quemar as fotos e tamén ó rei, que son uns papadores! Nós a mantelos! Nós a traballar como escravos e eles de paseo! Si que había que queimalos a todos!"

Tanto a miña irmá coma min quedamos apampadas... Xamais pensei escoitar iso da miña avoa, a típica señora que vai todos os domingos a misa e que cando ve a Felipe González na tele comeza a berrar "Felipe, ladrón!".

Sorpresas te de la vida...

2007-09-21T12:18:00.000+02:00

Dende hoxe, xa non son xornalistinha, agora son xornalista!
Xa son licenciada!

Punto de cruz

2007-09-19T19:14:00.000+02:00

Por petición de Ghanito, aquí vai o post pra explicar a historia do punto de cruz.

Resulta que fun coller un café destes chungos na máquina do arradio e dous de aquí comezáronme a falar de que ás veces en momentos en que non hai choio dache pra ler un libro, rañar a barriga.. ou facer punto de cruz.

E minutos despois, o señor coñecido como señor rancio ( o nome púxollo frioleiro) viu coller un café e díxome que o mellor era empezar polos babeiros que é o máis sinxelo.

E esa é a historia do punto de cruz. O que pasa que ao non dicir quen é o señor rancio non ten gracia, pero non quero dicir quen é porque basta que o diga para que acabe lendo isto alguén que non debería...

2007-09-17T22:30:00.000+02:00

Hai máis de dous meses que non actualizaba e dáseme por aí xusto un día no que estou cansa e tirada no sofá. Cansa pero ilusionada porque nos meus últimos 40 días (quero unha prórroga!) na arradio volvo á turno de mañá, que me gusta moito máis. (A partir do luns..)
E aínda que poida parecer moi chungo e que hai un ano non pensaba isto nin de coña, síntome moi relaxada cando penso en que dentro de mes e medio me atopo coa incertidumbre do futuro. Incluso me fai gracia ter que ir a apuntarme... Non sei se pensarei o mesmo dentro duns meses se alí sigo á espera...

P.D.: Díxome unha espía que teño un lector poeta... Nunca se sabe quen pode ler o teu blog...

2007-07-09T20:36:00.000+02:00

Que vella me sinto cando xa morre xente á que entrevistei e cando me mandan explicarlle ás bolseiras novas como furrullan as cousas...

2007-07-02T16:50:00.000+02:00

Suponse que onte tiña que facer o típico post autofelicitándome polo meu aniversario e celebrando que xa cheguei aos dous "patitos". Pero tamén se supón que non tiña que ter pasado o día onde o pasei. Pero había que estar alí. Porque como dixo unha musa blogomilleira, "nótase que esta xente che ten manía" (ou algo así, con ironía).

Mestura*

2007-06-25T13:07:00.000+02:00

Xa lle dixen á ghefa que cambiaba os días, e así poderei desfrutar da cea xornalismo-audiovisual sen pensar en que ao día seguinte teño que traballar!
Dame rabia non saber ata primeiros de xullo que horario vou ter en verán na RG, para así poder comezar a organizarme. E así tampouco podo apuntarme nun curso de verán. E eu que tiña ganas de aprender grego moderno...
Este ano, saltar a fogueira foi saltar sobre catro servilletas do Porrón alá onde Cristo perdeu as zapatillas
Por primeira vez, engancheime a unha serie friki. Por culpa de Fer, agora estou intrigada co que pasa cos habitantes de Jericho e quero ver xa os seguintes capítulos!
E non teño ganas ningunhas de estudiar e facer mañá un exame...

*Lembro que no instituto chamábamoslle así a esas bolsiñas que tratían pipas, maizitos, cacahuetes, etc. Vós tamén lle chamábades así?

2007-06-21T10:56:00.000+02:00

Teño isto tan abandonado, que nin me decatei que o meu blog cumpriu os dous aniños hai tres días. Moitas gracias a todos polos vosos comentarios e visitas!
(Síntoo pero non podo prometer que vaia volver a actualizar a miúdo...)

2007-06-19T12:48:00.001+02:00

Como incluso me "ameazan" por teléfono para que actualice, alá vou.

¿Quen me ía dicir a min, cando comecei a estudar Xornalismo hai catro anos que tería que facer unha noticia sobre a morte do Fary?

(E por riba o xefe díxome que nada de caralladas e non imos dicir que triunfo nos 80 con "El toro guapo". Mecachis!)

2007-05-14T20:44:00.000+02:00

Señoras e señores:
Anúnciolles que...
vou ir ao acto de licenciatura sen sostén!

(E que me mola estar de prácticas na RG, aínda que as baldosas estean todas soltas e que a miña voz me sone horrible)

2007-04-19T15:27:00.000+02:00

O de onte foi un día surrealista: Primeiro, porque resulta que finalmente vou pasar seis meses facendo prácticas aló. E, segundo, porque tras varios días pensando que non ía dar atopado complementos que foran a xogo para o vestido que merquei para o acto de licenciatura, finalmente merquei outro vestido que xa vira e que me encanta e co que non teño problemas para combinar (é o que ten que este sexa branco e negro, e non de cor beige, coral, marrón raro, etc.)Agora só falta que ninguén máis merque un vestido da marca 'Yobordo' de cor branco e negro por debaixo da rodilla. E o mellor de todo sería que cando vaia probrar a chaqueta de Mango que vin hoxe, quede ben co vestido!
Dios, nunca imaxinei que rompería tanto a cabeza con este tema! Se ata tiven un pesadelo o outro día!

(podedes ver o vestido indo a yobordo.com, pinchando en coleccións, seleccionando primavera-verano 07, e alí está, o do centro)

mmmmmmmúsicas

2007-04-05T22:57:00.000+02:00

Despois de moito pensar, aquí estas as miñas cinco cancións para esta cadea de mmmmmmmúsicas (por encarga de fer e encompostela), que consiste en que os blogueiros digan as súas cinco cancións favoritas para follar (facer o amor, en versión fina). A verdade é que eu paso de poñer aquí directamente os videos, poño os links para non facer un post tan looooongo. Por outro lado, teño que dicir que me costou de carallo facer isto, porque nunca me parara moito a pensar nisto, e non son de eu moito de poñer músicas neses "momentos íntimos". E teño que dicir tamén que non penso pasarlle o encargo a ninguén, que creo que xa está practicamente todo o blogomillo convidado. Bueno. pois aí vai!

-Alicia Keys: Fallin'. Si, xa sei que tamén a puxo oko, pero é que esta é a canción ideal para follar e a se algún día fixeran un disco de temas para facer o amor este tería que ser o primeiro da lista. É que Alicia Keys é a xefa!!! (Si, confeso, fíxeno con esta canción de fondo...)

-Roberta Flack: Killing me softly. Sen dúbida, as voces das negras son o mellor para esta clase de cousas...

-Aretha Frankling: I say a little prayer. E outra vez unha muller negra. Pero nesta ocasión, póñovos un fragmento de "A voda do meu mellor amigo", o filme que a volveu poñer de moda hai uns anos

-Dido: Thank you. E outra muller. Non sei, desta canción só podo dicir que me parece preciosa....

-Alejandro Sanz. Cuando nadie me ve. Sei que poñendo esta canción podedes pensar que son moi chunga e que me arrisco a que Fer me quera deixar, pero teño que recoñecer que esta canción me parece ideal para "hacer el amor"...

E acabo de decatarme que todas as cancións son lentas, que son moi de "facer o amor lentamente". Bueno, non sei, quizais no me covenza moito isto das cancións para follar, xa que dende o meu humilde punto de vista tres minutos de música non dan para moito... Propoño un mmmmmúsicas de discos!

2007-03-29T23:35:00.000+02:00

aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaah!

(nada, só iso, que me apetecía gritar, e como estou mal da gorxa e non podo...)

I love cuore

2007-03-14T23:43:00.000+01:00

Si, reconézoo! Gústame ler a cuore! Porque me mola ver "as peor vestidas da semana" e porque me encanta ver a cal das dúas famosas que levan o mesmo modeliño lles queda mellor e sobre todo polos "arrghs!", onde podes ver a axila arrugada de Beyoncé, a Eva Longoria desmaquillada e con grans ou a Paris Hilton facendo das súas.
E gustame a cuore porque a min tamén me parece que Pe é moi elegante, e porque me encanta 'rajar' das irmáns Olsen ou de Britney, admirar os modeliños da Beckham ou ver os vestidos das famosas nas festas!
Si, gustame cuore. Cantos hai que non se atreven a recoñecelo...

2007-03-12T22:09:00.000+01:00

Hai casi un ano, naquela reunión do Enblogs, lembro que María Yañez contará como realmente non podes escribir no teu blog o que che dea a gana, porque non o vas facer sabendo que te len os teus amigos, a familia, o mozo, os compañeiros...
Pois si, agora que incluso eles saben quen son (ou iso creo), ademais do mozo, amigos e bla, bla, bla, que máis da? ale, momento egocéntrico!

Homenaxe a Carlos Casares

2007-03-09T10:56:00.000+01:00

O MAGO Á MARXE por CARLOS CASARES
La Voz de Galicia, venres, 24 de xuño de 1983

"Teño un amigo mago, que anda polas festas divertindo á xente coa arte endemoniada das súas mans prodixiosas. E o primeiro que coñezo personalmente e co que teño falado das cousas que fai e das que ainda quere facer no futuro. No fondo é un poeta. E como tódolos poetas ten a dobre condición do soñador e do finxidor. Soña que mete un dólar polo bico pequeno dunha botella, que lle dá de beber a máis de trescentas persoas co contido dunha xarra, que salva a cabeza dun home despois de lla pasar por baixo da coitela terrible dunha guillotina... Pero sabe moi ben que todo é finxido. Como a door do poeta. Supoño que lle quedará o consolo de saber tamén que esa é a condición de toda arte, e que el é artista.O meu amigo mago fai verdadeiras maravillas: pesa á xenta cunha báscula debuxada, fai parir coelliños a unha coella pintada nunha carta, cámbialle a coor ás cachas das navallas, ordena o famoso cubo máxico somentes con tiralo ao aire, fai aparecer e desaparecer o zucre do café que está tomando a xente, acerta a orde sucesiva das cartas nunha baraxa precintada, dá para sí tólolos triunfos nunha partida de tute, mete cen coitelas de afeitar dentro da boca e sácaas despois todas enfiadas... E según me dixo un día. si tivese cartos dabondo sería capaz de facer desaparecer un avión diante dos narices de máis de mil persoas.¿Cómo verá a vida o meu amigo mago? Porque el anda todo o día maquinando na cabeza novos prodixios: cómo voar sin alas, cómo se meter no río dentro dunha caixa de madeira, coas mans e as pernas ben atadas; cómo facer fotografías cunha cámara dibuxada nun papel, cómo convertir a auga en viño, cómo facer dun home feo unha muller guapa... Ao mellor, pois resulta que a ve ao revés, reducida co de dentro para fóra. ¿E cómo será a vida vista por ese lado? ¿Poderase chegar a unha vida máis alegre, máis fermosa e máis verdadeira a través do finmento? Os poetas pensan que sí e o meu amigo, como dixen, no fondo é un poeta. Prometinme a min mesmo non lle preguntar nunca pola alquimia con que nos engaña a todos. Teño certa debilidade polos tramposos que se encargan de nos volver a todos á infancia".

2007-03-04T10:53:00.000+01:00

Levo semanas pensando que escribiría hoxe aquí, no decatroacatro, nesta data. E semanas despois siguo sen atopar as palabras. E levo un bo rato diante da pantalla e sigo igual. Ho, xa o sabes todo, xa cho dixen milleiros de veces, non? Prefiro falar in person...

(e que me da moita vergoña dicir aquí que te quero e que este ano foi marabilloso... a ver si con esta letra tan peqeniña non se decata o resto da xente)

Si, si, 'don't feed the troll', pero...

2007-03-03T18:39:00.000+01:00

Xa sei que as normas básicas disto din que non se debe alimentar ao troll, pero explotaría se non o digo:

NEMIGO CÁEME MAL E NON O ATURO!

NEMIGO FÓRA DE CHUZA! XA!

Gafe ou mal de ollo?

2007-02-23T13:47:00.000+01:00

Porque non é normal que nunha semana perda un avión, que me rouben o chaquetón, que se me borren as noticias xusto despois de rematalas e antes de subilas, que me doa o pé dende hai días, que suspenda unha puta merda de asignatura, que me collan os taxis que pedín por teléfono... e que por riba non me poida consolar cun bolso tipo carteira, porque os únicos que me gustan costan 59 e 223 euros.

E esta noite...

2007-02-19T17:57:00.000+01:00

...transformareime nunha pirata!!!!!!

Só quería dicirche...

2007-02-06T22:13:00.000+01:00

...obrigada!

Proliferación de blogueiros "agaeneiros"

2007-02-06T21:19:00.000+01:00

Decátome de que ultimamente actualizo moi pouco porque uns poucos posts atrás aínda estábamos nas vacacións de Nadal. Pero a verdade, o meu encerro na -3 dos últimos días case non me deixa tempo para fedellar por "interné" (como diría o gran Celeiro).
Pero hoxe decidín botar a tarde sen facer nada, descansando do exame basado nun libro de 200 páxinas pero para a que con 20 sobraría para desbardallar sobre as rutinas das rutinas (hai que ter collóns...). E mentras 'investiguei' por 'bloespó' (como diría Celeiro...) e demáis blogomillo para averiguar a identidade do novo blogeiro que descubrín en 'agaene'... Só sei que é amigo de zerovacas, será el?

E estou moi contenta pola miña primeira nota como medio-estudante de políticas... espero que as seguintes sexan todas así!

A Tulla

2007-01-26T22:56:00.000+01:00

Por un día, isto convértese nun blog culinario. E é que vos quero falar dun restaurante que se podería dicir que xa se convertiu nun dos meus favoritos. Trátase de A Tulla, situado na zona vella de Compostela.
Sen dúbida, o mellor que teñen son as setas, tanto rebozadas como cunha salsiña e arroz. Ademais, fan un magnífico puding de verduras, empanada de zamburiñas, mexilóns empanados, chourizos ao viño e moitas cousas máis, como un surtido de postres do mellor.
É que o bo deste restaurante é que só abren os días que hai mercado, polo que tódolos días van colle ors produtos fresquiños! E, por riba, os tíos son do máis encantadores! E por iso, e porque hoxe nos invitaron aos cafés, adícolles este post.

Tes un blog?

2007-01-22T11:40:00.000+01:00

"Non o teño porque non me da a gana. Cando é un espello narcisista non me interesa. A xente fai blogs pola necesidade de comunicarse, e hai tamén un efecto en cadea. É paradoxal, substitúese o contacto real por outro tipo de relación. Non sei se é mellor ou peor".

Entrevista con Daniel Salgado na contra de Galicia Hoxe, por Lupe Gómez

"Promoción del 2007"

2007-01-21T18:20:00.000+01:00

O outro día, lembreime da visita a "La Voz de Galicia", cando aínda eramos uns ananos de primeiro de Xornalismo. E recordo que nunha pantalla inmensa nos puxeran "Bienvenidos, promoción del 2007!". E todos dixemos, "Buff", "o que queda!", "aínda falta" e frases similares... Cousas como esas ou non saber que foto escoller para a orla fanme sentir vella... Canta razón ten encompostela!

(E sigo a descubrir a existencia de máis bloggeiros por aquí, incluso fotografos aficcionados...)

(E estoume a plantexar seriamente isto de poñerme un flequillo...)

(E non sei porque, pero estes días veñenme á mente esas cancións da preadolescencia...)

I was made for lovin' you, baby, you were made for lovin' me

2007-01-13T18:09:00.000+01:00

Por que? Por xusto a canción menos indicada estase a meter na miña cabeza sen querer saír?

Outra vez na -3

2007-01-13T17:37:00.000+01:00

E volvemos unha vez máis á mítica -3, por agora bastante valeira, pero para a semana xa empeza o horario intensivo e cada vez máis xente comezará o ciclo de pasar aquí as horas. E só teño ganas de acabar cos traballos e os exames, cando aínda non empecei! O bo da semana foi que unha tropa de futuros xornalistas e comunicadoras audiovisuais fomos patinar sobre xeo a Salgueiriños o pasado xoves e que este domingo volvemos! Por que non probaría estas cousas antes!
E a cea de antiguos alumnos do Xunqueira II parece ir ben: Adriana, Roberto, Guille e uns cantos máis xa dixeron que si, que lles parecía unha moi boa idea e que estaban moi ilusionados. Agora falta concretar a data, aínda que Semana Santa perfílase como o máis probable. A ver que pasa... e espero que non quede todo nun proxecto. Ao igual que a miña idea para unha nova reportaxe, que ten pinta de que vai ser moi interesante...
E esta semana tamén descubrin a existencia de bloggeiros na redacción, ademáis de usuarios de Chuza!. Saberán da existencia deste blog?

Estou contenta...

2007-01-05T19:16:00.000+01:00

...porque teño móbil novo e polas miñas uñas pintadas de vermello (non tan esaxeradas como as da foto, claro), tras máis dun mes sen mordelas (lembras, caufield?). E, ademais, onte viume a regla e estou a mar de ben, sen dores, mareos... Pero pensar que quedan 24 días para o primeiro exame agóbiame! O mellor é que cando todo iso remate, ireime a London con elas! (por fin, Londres...)

MMM

2007-01-04T22:34:00.000+01:00

E hoxe volvín comer con M., M. e M., un reencontro esperado tras a última cea do verán, aquela vez tamén en "Il Piccolo". E con dous deles, Mario e Marta, decidín concretar esa idea de reunir a eses trinta tolos cos que fixemos dende 1º de E.X.G. ata 2º da E.S.O. Como non, á hora de facer a lista, os primeiros en vir á mente de Marta foron Zalo e Toño, os guapos da clase. E Guille, Andrea, Adriana, Marcos, Roberto, Lorena e Miriam (eran irmáns), Carlos, os tres Iváns... (Que hostias será de Iván González???). Ah! E entereime de que o fillo de Iván García xa naceu. Uff, que alguén da miña clase do cole teña descendencia impresiona, aínda que agora que o lembro, unha do instituto xa ten unha nena duns tres ou catro anos...
Pero bueno, menos mal que que Mario conserva esa axenda de Bart Simpson do ano da pera cos teléfonos (de casa) de todos eles. Dios, non me imaxino que pensará toda esta xentiña cando empezemos a chamalos! E a gran pregunta que nos fixemos Marta, Mario e máis eu: que será de José Manuel, o rapaz que dicía que a súa nai era virxe?

E este xoves...

2006-12-12T18:04:00.000+01:00

...ceo gratis no Araguaney!
( a foto non é unha imaxe sacada ao chou de Internet, é o restaurante real do hotel)

Diagnóstico: Alteración do factor de leiden V

2006-12-11T21:15:00.000+01:00

Ó principio pensabamos que era por causa de 40 anos fumando, pero vimos que non era só iso... E por iso aló fumos os tres, a facer análises, e de tres, a alteración do factor de leiden V acertou en dous, en "las niñas". Ao principio non lle din importancia, pensei que iso de ter que levar pinchazos na barriga estaba moi lonxe... Pero a frase "no estrógenos orales" cambiouno todo. Ao principio cabreeime porque, coincidencias da vida, dous meses antes comezara a tomalos. Pero agora penso que pasaría de non ter feito esos análises (cousa que todos deberíamos facer, pero que non se fan polo caros que son...), porque nos últimos meses a miña "amiga" estivo máis tocapelotas que nunca, e nestres intres, unha vez máis despois dunha semana de regla, vaiseme a cabeza, dóeme a barriga e teño ganas de vomitar... E por iso hoxe non me apetece contar a miña viaxe a Porto, a ver se mañá vos falo do Museo de Serralves, do Palacio da Bolsa, da Ribeira ou da Igrexa de San Francisco.... Ben, marcho tomar a penúltima Loette da miña vida.

2006-11-30T17:02:00.000+01:00

ódioa
como alguén pode ser tan irritante?

2006-11-30T16:31:00.000+01:00

Revisando os arquivos de cando isto comezou, hai xa ano e medio, vexo que nos inicios soltaba aquí as miñas raiadas mentais case que a diario. pero ultimamente non me apetece. e ademais, facer un post rodeada de xente que coñeces (ou peor, xente que si coñeces) na aula de informática da facultade non motiva nada... e menos cando pensas en analizar a cope ou en inventar un programa de televisión surrealista, e cando tes a cabeza como un bombo e tes que doparte, para aturar unhas charlas inútiles, que me fan sentir que o día ten 40 horas pero que todas elas foron perdidas.
como pode haber alguén que aínda mate por quedar aquí? non sei, quizas algunhas non toleen cando pensan en que facer no futuro...

Mentras ando enganchada ao fedello...

2006-11-14T18:22:00.000+01:00

Hoxe vivín a miña rolda de prensa máis surrealista pero mereceu a pena porque coñecín a ese home, o home que creou o Xabarín. Só con ese dato basta, non si?
E por certo, cando terei valor para presentarme en persoa? (Porfi, da ti o paso...)

Crystal Renn

2006-10-31T17:32:00.000+01:00

Asca, a min tamén me mola...

San Bernardo

2006-10-30T12:37:00.000+01:00

Tras tomar algo con ifrit o xoves (en compaña dos habituais o'xirarei e oko), que casualidade de topar o venres con postcriptum nun restaurante italiano, mentres comíamos outro bloggeiro máis eu. Xente do blogomillo, que riquiño é post! e que saiba que non vai quedar sen que o invitemos outro día a vostede! Por certo, post, a partires do próximo xoves, traballarei para eles. xa lles irei informando...
(en canto poida, poño a foto que proba a existencia do meu xersei verde chuza, pero mentras, aquí vos deixo unha mostra da miña admiración polo papá de chuza!)

2006-10-25T20:52:00.000+02:00

Non, non estou morta. E teño un xersei verde chuza

Ring, ring!

2006-08-25T13:59:00.000+02:00

Sempre quixen ter un teléfono así, e miña nai dixo onte que porque non mercábamos un. Que ilusión! Voume adicar a buscar o máis bonito entre tódalas tendas! A pena é que os que se atopan por aí son modelos feitos agora, a ver se dou cun antigo de verdade e que funcione.

frikismo

2006-08-23T23:00:00.000+02:00

ultimamente non me apetece moito escribir por aquí, pero rógame fer que faga un post. e é que o outro día merquei uns cómics e di que me estou a volver friki. eu díxenlle que non e retoume a que fixera un post para que o blogomillo opinara se os cómics que merquei son frikis ou non. Esta é a lista:
-"Valentine" de Anne Guillard
-"Quiero un príncipe azul" de Hélène Bruller
-"Como convertirse en un hijo de puta" de Mauro Entrialgo, Ata e Santi Orue
E, ben, é isto frikismo?
E hoxe tocoume cubrir a festa do demo. Gustaríame ter quince anos menos, para ir tirarlle do rabo ao demo. Por certo, este ano foi un neno chamado Ricardo quen llo arrancou...

Regreso

2006-08-16T20:47:00.000+02:00

Xa estou de volta. E nas Cíes foi como esperaba: relax, praia, colleume o sol, mareeime no barco, visitamos a illa, dóenme as costas de durmir na tenda (aínda estou cansa), logramos que a canadiesense non saíra voando, comín xoubas con pementos de padrón en "Casa Serafín", Fer queimou as costas... En fin, que desconectei e veume moi ben.
P.D.: E agora marcho ver Piratas del Caribe. A ver que tal...
P.D.: Hoxe escribín no Faro algo realmente interesante, sobre Bóveda e poesía. Mañá cóntovos...

Mini-vacacións

2006-08-13T01:32:00.000+02:00

Marcho tres días ás Illas Cíes, polo que estarei completamente descontectada. Espérovos á volta!

data historica

2006-08-12T20:40:00.000+02:00

por increíble que pareza, hoxe o xefe traballou. mañá, entrevista con Rajoy no Faro. a ver que sae de aí (non sabe nin usar a gravadora...)

Medo

2006-08-07T15:13:00.000+02:00

Nunca me pasara algo así. Sentir ganas de meterme debaixo das sabas da miña cama e chorar, presión no peito, ganas de vomitar, sentir de súpeto que se pode ir todo ao carallo e que non vou ter forzas para nada, dicirlle que me deixara soa e chamalo ao móbil aos tres minutos para que volvese correndo, coller un taxi e non ser quen de falar, chorar cando o médico me pregunta que me pasa, que me den una pastilla, ter que chamar para que me veñan buscar e non ir soa no tren, por se me volvía pasar... Nunca me pasara algo así. E dáme medo. Aínda teño medo. Pero o peor de todo foi que o paguei con el. Perdoa.

Guapa

2006-07-30T23:36:00.000+02:00

Acabo de mirarme no espello e véxome guapa. Esta clase de cousas, que pasan poucas veces, débese a que estou feliz. Porque cando estou contenta, véxome esplendorosa. E a miña ledicia de hoxe é porque os meus pais xa o coñecen e están encantados da vida, xa que lles parece xeitoso, guapo e intelixente. Como dixo miña nai: "Bueno, hoxe dimos un paso máis".

Pero e que hoxe, ademáis deste encontro trnscendental, antes houbo outro, quizáis máis importante, se cabe. Porque hoxe houbo xantanza da blogaliza! Alí estaba moita xente do blogomillo (dáme moitísma pereza poñerme agora cos links, a verdade) e nestres intres só me apetece pedirlles perdón, por estar tan sosa esta tarde. E é que eu podo ser do máis descarada no fedello, pero na vida real teño moitísima vergoña. E por iso non me atrevín a pedirlle perdón de xeonllos a Ghanito e confesarlle que é un dos homes máis guapos e atractivos que vin na miña vida. E non tiven valor para decirlle a Ascárida que o meu último post está inspirado nela. E non puiden dicirlle a Mourullo o moito que o admiro e a ledicia que me dá cando me ri as gracias no fedello. E apenas tiven valor para intercalar máis aló de catro frases con Snob. E non lle dixen a ifrit que me parece supermajo. Quero dicirvos que fuchedes todos moi agradables e que me sentía na gloria tumbada nos xardíns de Bonaval, coa cabeza apoiada en Fer, escoitando a un que se sumou á festa, pero que non sei quen é, tocando cancións coa súa guitarra. GRAZAS!
P.D.: Que pena que non foran maría e berto (tiña unha foto xenial para esinarche, berto!), e que riquiño o fillo de goretoxo!

O fotógrafo de EFE cáeme mal

2006-07-29T23:40:00.000+02:00

Este é un post ao estilo ascárida. Porque quero proclamar que o fotógrafo de EFE cáeme mal. Porque non me gustou nada que hoxe un tipo me golpeara co seu tele-obxectivo na cara e me berrase "aparta la cabeza". Porque fixo iso para facer unha foto inútil que non lle vai servir para nada. Porque se vas a cubrir unha homenaxe a Óscar Pereiro non che van querer unha foto súa en primeiro plano cando fala coa prensa. Porque cando se escollen as fotos para ilustrar esa clase de actos, poñense as de Pereiro co presidente da Deputación, as das entregas de agasallos ao ciclista e á súa familia, as dos centos de aficcionados que había alí, as de Pereiro facendo piruetas nunha bici... Pero NON che van poñer unha foto de Pereiro rodeado de micros e gravadoras.
E o tipo é tan parvo que, por riba, cando se soltaron os globos e estouparon os cañóns de confeti sobre os participantes na homenaxe (unha imaxe que queda moi chusquiña no xornal e na TV), el vai e ponse en medio, a 10 centímetros de Pereiro para sacarlle primeiros planos, escarallándolle a foto ao resto de fotógrafos, que quedaron pasmados. Polo tanto, reitérome: o fotógrafo de EFE cáeme mal.

(e hoxe volvín por un día ao xornalismo deportivo, e escribín outra vez nunha maqueta de deportes, que me gustan moito máis que as outras. e por riba esta tiña arriba un debuxiño que pon "Le Tour de France"...)

mentras tomo un granizado de laranxa...

2006-07-27T18:13:00.000+02:00

estou aquí no faro, sen facer nada e sen poder poñer links neste post por culpa destes ordenadores. rematei as miñas dúas informacións (eran pequenas) e dime Nico que espere. e penso no que pasará este domingo na xantanza, na que lle revelarei o meu apelido a maría, na que lle pedirei perdón de xeonllos a ghanito, na que interrogarei a mourullo...
(e mentras, bótote de menos...)

25 de xullo

2006-07-25T16:17:00.000+02:00

Ela, si, ela, maría (todonada.com), preguntou por min! Ai (suspiro)!!
Todos aló, en Compostela e eu aquí...
Pero este domingo será brutal (e que roupa vou levar?)

P.S.:Sinto non facer links, pero é o que teñen estes ordenatas do Faro... (vou matar a M., rouboume o único no que Internet ía ben!!!). Por certo, Feliz Día da Patria a todos!

Anécdotas de xornalista

2006-07-20T23:29:00.000+02:00

Conversa telefónica de hoxe pola mañá:
-Hola, buenas, le llamaba del Faro. ¿Es ahí la casa de P.N.?
-Si.
-Le llamaba porque queríamos hacerle una entrevista, por el homenaje que le van a hacer.
-¿Y cuando sería?
-Pues hoy o mañana
-¿Y van a sacarle alguna foto?
-Si, también iría el fotográfo.
-Ya, pero es que si no está peinada de peluquería no puede salir así en el periódico.

Entrevista de onte pola tarde:
"E se ti estás solteira, podíaste axuntar co meu neto, que ten un piso, deses novos que fixeron hai pouco diante de Pasarón"

Boto de menos

2006-07-15T00:25:00.000+02:00

-os gofres con nata e chocolate
-as botellas de te frío
-os consellos do Naturalquimia
-facer sudokus
-criticar os modelitos da biblioteca
-tomar "caprichos de chocolate"
-facer pasta
-contar o que fixen durante o día
-ler o xornal
-almorzar no S.E.U.
-ser pinche de cociña
-agasallar libros
-ver Noche Hache
-ir comer ao italiano
-e moitas cousas máis...

Manuel Antonio

2006-07-15T00:00:00.000+02:00

Recórdame Fer que hai tres días se celebraban os 106 anos do nacemento de Manuel Antonio. A verdade é que non son tan friki como el, para acordarme das datas de nacemento dos meus escritores favoritos. Pero aí vai esta pequena homexa ao meu querido Manuel Antonio...

N-ese teu corazón innumerábel
tamén enchen e debalan
as mareas d'o meu corazón

Zizou

2006-07-10T23:51:00.000+02:00

Normalmente, dáme igual o fútbol. Pasaría dunha final do Mundial. Pero era a súa despedida. E eu quería velo levantanto a copa. Que pena! Quizais sexa certo iso de que ás veces aos xenios lles dan arroutadas...
(Xa sei, que estou a falar de fútbol, e que eu sempre fun do Barca... pero é Zizou...)

Que ben se pasa na fin de semana!! Na,na, na, na!!

2006-07-09T20:52:00.000+02:00

Gustoume esta fin de semana. Hoxe non fixen nada en toda a tarde, pero nada de nada, por primeira vez en moito tempo. Puxen a tumbona no patio, collín o bikini, embadurneime en crema, collín a miña botelliña con te "Noches de Verano" e tireime á bartola.
E onte outro día de relax, visitando "el ayuntamiento de La Curuña". Vendo unha exposición que debecía por visitar, vendo tendas... e pasando o día en boa compaña.
E o máis "gracioso" destes últimos días: MEUS PAIS SABEN QUE EXISTE!!!
E o máis "super-hiper-gracioso" disto: ESTÁN MOI CONTENTOS COA NOVA!!!

Xornalist(iñ)a máis que nunca

2006-07-03T20:29:00.000+02:00

Un convenio entre a Deputación e a Fundación Caixa Galicia, un novo pulso ás rebaixas, unha exposición cubista e unha serie de breves, actuación dun grupo venezolano incluído. Gústame volver a isto da producción informativa diaria, aínda que boto de menos a "liberdade" de deportes, de facer as páxinas á miña maneira, buscando eu temas e ideas, sacando cousas debaixo das pedras cando non había nada que contar sobre o deporte pontevedrés en pleno agosto. Pero espero ter esa liberdade cos días, xa que agora o xefe-2 (o xefe ogro está de vacacións) só nos manda cousas light. Polo de agora creo que me librei de comarcas...

p.d.: e decatroacatro fixo lavado de cara. os topiños xa me cansaban!

21

2006-07-01T21:38:00.000+02:00

Hoxe estou de aniversario. A verdade é que non me gusta moito celebralo moi ao grande, pero soprei as velas, pedín un desexo e comín un trozo dunha tarta de fresas con nata parecida a da foto. E o mellor, sen dúbida, son os agasallos: o último modelo da Silk·Epil, un bolso, un libro de sudokus, uns pendentes semi-folclóricos, dous tangas erótico-festivos... Pero non hai nada como as chamadas de felicitacións dos amigos...
E tamén para "celebralo", volvín ás prácticas de verán. Como non, tocoume a reportaxe do inicio das rebaixas... (e non, xa non estou en deportes...)

2006-06-30T19:05:00.000+02:00

Xa estou aquí.
(E nunca pensei que unha despedida fose tan difícil...)

E vai sendo hora de ir para casa...

2006-06-29T22:59:00.000+02:00

Si. Por fin rematei. Despois de un mes, xa están feitos tódolos exames. Non o creo. E aínda creo menos que non sacaran ningunha nota. Pero que vagos son nesta facultade!!
E chega a hora de marchar para ir para casa. E xa o sabado, a traballar outra vez (e a celebrar as 21 primaveras...)

P.D.: E xa teño piso en Compostela para o próximo curso. E mola un cacho!

A muller pola que me faría lesbiana...

2006-06-25T19:52:00.000+02:00

..casou

Primeiro aniversario

2006-06-18T17:20:00.000+02:00

Xa chegou este día tan especial. decatroacatro cumpre hoxe un ano. quen mo ía dicir a min, 365 atrás, con aquel primeiro post.
Dende entón, pasoume de todo. Fun de falsa madriña o día que votei para botar a Fraga, cumprín 20 anos e comecei a miña andaina laboral, luxaron o nome do "muso" deste blog diante das miñas narices, coñecín á miña musa, marchei, mentín e regresei. Volvín sentir a maxia da radio, sentínme máis republicana que nunca, volvín disfrutar del, enfadeime co meu heroe, entrevistei a un dos meu bloggeiros favoritos, collín o tren, recordei para ela a miña experiencia veraniega, coñecino e cambioume a vida. Viaxei ata Roma con oko, caufield e madeleine para visitala, fixen unha das entrevistas máis interesantes da miña vida, vin o filme da miña vida, operaron ao xefe, volvino ver, recibín unha chamada e tiven o meu primeiro trol. Incluso volvín recibir a visita do trol. Que podo dicir? Que moitas grazas a todos, e espero celebrar o segundo aniversario con todos vós!!

"Mítica -3"

2006-06-05T22:52:00.000+02:00

Si, rematamos o documental, o de especializado, as críticas de cine... e xa fixen o primeiro exame. pero aínda quedan 23 días aquí metida... despois desos 23 días espero que decatrocatro recupere o seu ritmo habitual (volverei alí e dedicarei un ratiño das mañás a isto...)

Amo a Laura (versión porno)

2006-05-26T19:49:00.000+02:00

Sacado do blog de Ghanito

R.I.P.?

2006-05-23T21:14:00.000+02:00

Non vos estrañedes se un día destos morro. A investigación de xornalismo especializado, o documental de tele, as críticas de cine e demais traballos non me deixan tempo nin para ir ao súper a por leite. Espero sobrevivir por terceiro ano consecutivo a este agobio...

Chamada dende Roma

2006-05-19T17:53:00.000+02:00

Encantoume falar un ratiño con ela...

(Foto realizada por Madeleine)

Día das letras galegas

2006-05-17T16:48:00.000+02:00

Fume de pipa Saudade
Noite Silenzo Frío
E ficamos nós sós
sin o Mar e sin o barco
nós.

Manuel Antonio. De catro a catro

galega ou catalana?

2006-05-14T19:07:00.000+02:00

Hai uns días, a miña compañeira de piso foise depilar a unha perruquería de Humditown. O mellor de todo foi cando chegou a casa e nos contou que nese "centro de estética" tiñan uns nomes moi orixinais para as diferentes clases de depilación da ingle. Eu, de toda a vida, falei de depilación normal (a que me fago eu e a meriande parte das mulleres, ou iso creo), depilación brasileira (déixanche só un trianguliño) e a depilación total (a que non penso facer na vida porque podería morrer coa dor, coa pel tan branca e finiña que teño). Pois ben, nesa perruquería, á depilación total chamábanlle depilación catalana, e á depilación normal, depilación galega. E eu pregúntome, isto que significa? que as catalanas son todas tan valentes que se depilan todiño? que as galegas somos máis de deixar iso cun aspecto máis natural? (dios! como digo isto sen ser bruta?). O único que sei é que a próxima vez irei depilarme aí, só pola curiosidade de ver como me explican as diferentes clases de depilación (bueno, é porque ao parecer é máis barato e a miña compañeira de piso dixo que non lle doera nada...).
NOTA: alguén coñece algún outro nome para esta clase de cousas?

Os lapóns teñen sotaque do Morrazo

2006-05-13T12:56:00.000+02:00

Co gallo do día do libro, agasalláronme cun libro de Arto Paasilinna, editado en galego pola recentemente creada Rinoceronte. A verdade é que O bosque dos raposos aforcados encantoume. É raro para min ler unha novela ambientada nunhas terras que me recordaron moito a outro bloggeiro. Pero o mellor de todo foi ver como o entreñable personaxe dunha vella muller lapona falaba con gheada e seseo. Porque nos libros traducidos ao galego sempre se recorre ao seseo e á gheada para representar outro sotaque diferente na lingua orixinal?
Por certo, comparto por completo a opinión de que a tradución é un elemento fundamental no camiño cara a normalización.

Frikismo

2006-05-13T12:49:00.000+02:00

Acabo de ver isto no blog de iarrovawo. escachei coa risa, pero se algún día me chega a pasar o que á prota podería morrer!

2006-05-11T16:31:00.000+02:00

Só polo feito de que el me trouxera un colacao, mereceu a pena pasar todo o día como vocal-secretaria na mesa electoral. bueno, e tamén polos 37,40 euros que pagaban...
Foi grandioso ver ao decano da facultade discutindo con Carme Hermida!
p.d.: non, non estou morta. simplemente é que ultimamente ando tan liada que non teño tempo nin de pasar por aquí.

Uff!

2006-05-04T16:21:00.000+02:00

Este blog anda un pouco parado ultimamente. A verdade é que non teño moito tempo para escribir, e cando podo non me apetece moito, principalmente por un motivo. hoxe volvo outra vez antes do habitual a teucro. e terei que estar de casa para aló. e se a isto sumamos os miles de traballos que teño que facer... Uff, e por riba, está aquí de novo a miña amiga.

p.d.: e xa van dous meses...

Pinnochio

2006-04-29T00:13:00.000+02:00

Despois de seis meses e vinteún días, volvino ver. Cando ía de camiño, o meu corazón latía a cen por hora. Botamos unha media hora de "bo rollo", cotilleando. Ti mesmo o dixeches: "por el interés, te quiero Andrés".
Despois de marchar, decateime de que non me fixara en que roupa levabas, nin en se che crecera ou cortaras o pelo. Cinco horas despois nin sequera recordo se tiñas barba de catro ou de vinte días. Creo que levabas unhas gafas de sol novas, pero non estou segura.
Seis meses e vinteún días atrás teríame fixado ata no teu xeito tan perfecto de pronuncialo "erre". Pero hoxe dáme igual.

Teucro

2006-04-26T20:27:00.000+02:00

Mañá volvo anticipadamente a Teucro. Non só porque teña que arranxar papeis, senón porque o venres operan ao xefe. Non llo contei a ninguén. Bueno, só a unha persoa e moi de pasada, cambiando rapidamente de tema. Non é nada complicado, pero é un tema que xa cansa.
Cánsame tanto como a incertidume de saber que farei da miña no 2007, onde e con quen vivirei o próximo curso... en fin, de que pasará coa miña vida agora que isto acaba...
P.D.: Acaba de chamar miña nai e parece que a operación se apraza. Díxome que o chamara e non teño forzas...

Benvida!

2006-04-25T12:25:00.000+02:00

Temos unha nova bloggeira. Acaba de nacer, tratádea coa cariño...